Transformacje w sztuce polskiej po 1989 roku

12-13 grudnia 2014

Prelegenci

Jakub Banasiak

(ur. 1980) – asystent w Katedrze Historii Sztuki Polskiej Najnowszej na
Wydziale Zarządzania Kulturą Wizualną warszawskiej ASP. W Instytucie Sztuki PAN przygotowuje dysertację doktorską pod kierunkiem prof. Marty Leśniakowskiej. Zajmuje się historią sztuki polskiej nowoczesnej i współczesnej, szczególnie interesuje go zagadnienie wpływu transformacji ustrojowej na polskie pole sztuki. Obecnie pracuje (z dr Lidią Klein) nad rocznikiem naukowym poświęconym sztuce i architekturze po 1945 r.
Zajmuje się również krytyką artystyczną, jest członkiem AICA Polska. Redaktor naczelny poświęconego sztukom wizualnym (i okolicom) Wydawnictwa 40 000 Malarzy. Z Adamem Mazurem prowadzi magazyn o sztuce współczesnej „SZUM”.


Paweł Biliński

absolwent filologii polskiej, doktorant Uniwersytetu Gdańskiego, gdzie przygotowuje rozprawę o autotematyzmie w polskim kinie. Prelegent i członek Dyskusyjnego Klubu Filmowego UG „Miłość Blondynki”, współorganizator retrospektyw twórczości Przemysława Wojcieszka, Krzysztofa Zanussiego, Łukasza Barczyka i in. Na co dzień kurator do spraw edukacji filmowej w Klubie Żak. Jeden z pomysłodawców internetowego programu o kinie „Amatorzy TV”. Publikował m.in. w „Blizie”, „Lampie” i na łamach „EKRANów".


Łukasz Guzek

doktorat w Uniwersytecie Jagiellońskim, Wydział Historyczny, Instytut Historii Sztuki. Adiunkt w Międzywydziałowym Instytucie Nauk o Sztuce w Akademii Sztuk Pieknych w Gdańsku. W swojej pracy łączy badania naukowe historyka sztuki z krytyką sztuki i praktyką kuratorską. Zainteresowania badawcze obejmują sztukę XX wieku, a w szczególności sztukę lat siedemdziesiątych, w tym sztukę konceptualną, sztukę performance, sztukę instalacji, zagadnienia związane z przełomem modernizm/postmodernizm w sztukach wizualnych. Zainteresowania metodologiczne dotyczą badań nad sztuka o formach efemerycznych, time based i place related, metodologie kontekstualne. Ostatnio głównym polem zainteresowań jest dokumentacja sztuki, zarówno jako zagadnienie teorii sztuki jak i jako praktyka archiwizacji. W krytyce sztuki oprócz zagadnień praktycznych (warsztatowych), zajmuje się także metodyką nauczania krytyki sztuki. Redaktor naczelny pisma naukowego Sztuka i Dokumentacja (zob. www.journal.doc.art.pl). Autor książek: Performatyzacja sztuki.sztuka performance i czynnik akcji w krytyce sztuki (Gdańsk, ASP w Gdańsku, 2013). Sztuka instalacji. Zagadnienie związku przestrzeni i obecności w sztuce współczesnej (Warszawa, Neriton IH PAN, 2007). Redakcja książki: Krytyka sztuki – filozofia, praktyka, dydaktyka (Gdańsk, ASP w Gdańsku, 2013), Ephemeral Fixed. Ephemeral Art i the Visegrad Countries – Practice and Theoretical Reflection (Łódź, Stowarzyszenie Sztuka i Dokumentacja, 2012).


Karolina Majewska-Guede

historyczka sztuki (UAM, Poznań) i kultury (Goldsmiths College, London). Pracowała min. jako edytorka ilustracji do publikacji naukowych National Gallery i picture researcher w Scala Archives w Londynie.

Publikuje w Obiegu, Magazynie Szum on-line, Artmixie, Formacie; a syntetyczne przemyślenia na swoim blogu (http://karolinamajewska.wordpress.com/).Autorka kilku esejów krytycznych do katalogów wystaw (Gdańska Galeria Miejska, Muzeum Sztuki).

Obecnie zaczyna pisać prace doktorską na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie.


Sławomir Marzec

(ur. 1962) Dyplom Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w 1986 r. w pracowniach prof. Stefana Gierowskiego i prof. Ryszarda Winiarskiego. Studia w Kunstakademie Dusseldorf 1987 – 88; Maisterschule Diploma w pracowni prof. Gunthera Ueckera. Od 1988 r. pedagog Akademii Sztuk Pięknych Warszawa (obecnie prowadzi pracownię malarstwa na Wydziale Grafiki); w latach 2003 -2014 profesor Instytutu Architektury KUL (w latach 2008/209 jego dyrektor). Od roku 2013 profesor Instytutu Architektury Krajobrazu KUL. Praktykuje malarstwo, rysunek, instalację, fotografię przetworzoną i film.

Autor około siedemdziesięciu wystaw indywidualnych oraz licznych publikacji z pogranicza teorii i krytyki sztuki;www.slawomirmarzec.glt.pl


Paweł Możdżyński

Dr hab. – socjolog kultury, w swoich badaniach koncentruje się na zjawiskach z kręgu sztuki współczesnej, dizajnu i architektury. Pracuje w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych UW. Tytuł ostatniej książki: „Inicjacje i transgresje. Antystrukturalność sztuki XX i XXI wieku w oczach socjologa”.


Anna Leśniak

(ur. 1978) w Bielsku-Białej, Absolwentka Historii Sztuki ukończonej na Uniwersytecie Łódzkim (2003) oraz Edukacji Artystycznej ukończonej na Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi (2004) – dyplom z wyróżnieniem. W 2011 roku stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Twórczości. Redaktorka stron o sztuce www.lodz-art.eu, www.livinggallery.info. Od 2009 członkini Stowarzyszenia Sztuka i Dokumentacja. od 2013 doktorantka na Wydziale Rzeźby i Intermediów Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku.


Magdalena Radomska

jest doktorem historii sztuki, zajmuje się historią sztuki post-marksistowskiej i historią filozofii, jest adiunktem na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu, autorką tekstów opublikowanych w ośmiu językach.; otrzymała stypendium w Instytucie Courtaulda w Londynie, Węgierskiej Akademii Nauk w Budapeszcie i w Uniwersytecie im. Loránda Eötvösa w Budapeszcie. W roku 2009 była dyrektorką i wykładowczynią kursu pt. „Pisarstwo humanistyczne po upadku komunizmu“ na Uniwersytecie Europy Środkowej w Budapeszcie. Niedawno ukazała się jej książka Polityka kierunków neoawangardy węgierskiej (1966/80). Obecnie Radomska jest zaangażowana w badania nad sztuką postkomunistyczną w postkomunistycznej Europie i krytyką kapitalizmu w sztuce (książka: Mnogi podmiot. Sztuka i kryzys po 2008 r.); pracuje nad monografią na temat postmarksizmu. Jest członkinią polskiej i węgierskiej sekcji Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki oraz redaktorką magazynu „Czas Kultury“.


Marta Świetlik

absolwentka historii sztuki i doktorantka Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wieloletnia prezeska Koła Naukowego Studentów Historii Sztuki UJ. Twórczyni i redaktorka czasopisma naukowego „Kunszt”, obecnie publikuje m.in. w "Obiegu". Krytyczka, animatorka kultury, feministka. Jej projekt doktorski koncentruje się na roli i narzędziach artysty w dialogu społecznym w kontekście najnowszych nurtów sztuki społecznie zaangażowanej, aktywizmu miejskiego i community art.


Anna Markowska

historyczka i krytyczka sztuki, absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego, profesorka na Uniwersytecie Wrocławskim. Specjalizuje się w sztuce po 1945 w kontekście globalnym. Wykładała na wielu uczelniach europejskich – na uniwersytecie w Porto (Portugalia), Uniwersytecie w Leon (Hiszpania), Uniwersytecie Kopenhaskim (Dania), we Włoszech (Uniwersytet Turyński) i w Republice Czeskiej (w Opavie i Ostravie) oraz pozaeuropejskich: w Izraelu (Hebrew University) i w Tomsku (Rosja). Jej ostatnio wydane książki obejmują:  Dwa przełomy. Sztuka polska po 1955 i 1989 roku, Toruń 2012; Permafo, Wrocław 2012 ; Trickster Strategies in the Artists’ and Curatorial Practice, Warszawa 2013 oraz Awangarda nie biła braw. Galeria Sztuki Najnowszej, Wrocław 2014.